حوالی یکی از عصرهای تابستان، بارانِ آتش کمی کند‌تر شده، با این همه گویی شهر درون جامه خود به اندازه کافی پخته شده است. کنار خیابان و در یک ایستگاه تاکسی، همهمه رانندگان فضا را پر کرده است. در یک گوشه، مسافرانِ منتظر و در گوشه‌ای دیگر تاکسی‌های منتظر، تشکیل صف داده‌اند.