وظیفه محیط زیست حفظ جنگل است، نه آزمون و خطای مدیران غیر بومی بر تن بلوط‌های ایلام

به گزارش خبرنگار تابناک از استان ایلام، تغییرات مدیریتی در بدنه اجرایی کشور، امری طبیعی و در راستای تحولات سیاسی پس از جابه جایی دولت‌هاست و کمتر کسی به اصل این جابه جایی خرده می‌گیرد. آنچه جای نقد دارد، نه خود تغییر، که نوع نگاه به اقتضائات بومی در انتخابه است.

 استان ایلام با اقلیم نیمه‌مدیترانه‌ای، جنگل‌های انبوه بلوط، توپوگرافی کوهستانی و مسائل خاصی، چون ریزگردها، فرونشست دشت‌ها و خشکیدگی درختان، نیازمند مدیری است که تنها سابقه کار در منطق‌های مشابه کافی نیست؛ بلکه شناخت عمیق از لایه‌های پنهان زیستی، الگوی معیشت جوامع محلی و حتی رفتار بارش‌های فصلی این خطّه را داشته باشد.

آقای تیموری، سرپرست جدید، پیشتر مدیریت پارک ملی گلستان را بر عهده داشته‌اند که بی تردید تجرب‌های ارزشمند در حوزه مدیریت مناطق حفاظت شده محسوب می‌شود. اما تفاوت‌های اقلیمی آشکار میان گلستان (با هوای خزری و پوشش راش و ممرز) و ایلام (با هوای غربی و جنگل‌های بلوط ایرانی)، همچنین تفاوت در الگوی آتش سوزی ها، نوع مخاطرات محیطی و ساختار جمعیتی حاشیه نشین، نشان می دهد که تجربه عمومی، جایگزین شناخت خاص نمی شود.

 مدیر گلستان ممکن است مدیری کارآمد باشد، اما مدیریت بحران بلوط‌های ایلام یا مهار گردوغبار محلی، نیازمند درکی است که با چند سال نشستن روی صندلی مشابه در نقطه دیگر کشور حاصل نمیشود.

بی‌گمان، گردش مدیران میان استان‌ها خود امری رایج و حتی مفید برای تبادل تجربیات است و نگارنده نیز با حضور مدیران ایلامی در سایر نقاط کشور مخالفتی ندارد.

اما پرسش اساسی اینجاست: مگر در استان ایلام، هیچ مدیر متخصص و باسابق‌های در حوزه محیط زیست یافت نمیشود که ناچار به استفاده از نیروی غیربومی باشیم؟ این رویه، نه تنها سرمایه‌های انسانی بومی را نادیده می گیرد، بلکه پیامد‌های آن در قالب تصمیمات غیرکارشناسی یا عدم هماهنگی با ساختار‌های محلی، دیر یا زود به طبیعت این سرزمین آسیب خواهد زد.

 اولویت با کسی است که مسیر‌های دسترسی به مناطق حفاظت شده را با چشم دیده، با گویش‌های محلی آشنا باشد و درک کند که یک دستور اداری، چگونه بر زندگی یک روستای پایکوهی تأثیر می‌گذارد.

تأکید می‌شود که این انتقاد، نه رد مطلق مدیران غیربومی، بلکه درخواستی برای بازنگری هوشمندانه در فرآیند انتصابات حساس استانی است. پیشنهاد می‌گردد مسئولان استانی و کشوری، ضمن حفظ احترام به سوابق آقای تیموری، زمین‌های برای دوره انتقال مدیریت با حضور معاون بومی فراهم آورند تا ضمن بهره مندی از تجربه ایشان، خلأ شناخت منطق‌های نیز پوشش داده شود.

ایلام با همه زیبایی‌ها و آسیب پذیری هایش، سزاوار مدیری است که هم دانش مدیریتی داشته باشد و هم با نبض کوه و دشت آن آشنا باشد؛ و این دو، جز در سایه توجه ویژه به گزینه‌های بومی، جمع نمی‌شود.

یادداشت: مجتبی قیطاسی 

انتهای پیام/