دهلران؛ امنیت سلامت را نمیتوان قربانی کمبود پزشکان متخصص کرد
به گزارش خبرنگار تابناک از استان ایلام حادثه اخیر در بیمارستان شهدای دهلران فارغ از نتیجه بررسیهای کارشناسی و قضایی، بار دیگر موضوع کمبود پزشکان متخصص، تمرکز امکانات درمانی در مراکز استانها و ضرورت بازنگری در سیاستهای توزیع نیروی انسانی نظام سلامت را به یکی از مطالبات جدی مردم تبدیل کرده است.
حادثه تلخ اخیر که به جانباختن یک نوجوان انجامید، از منظر پزشکی و حقوقی در دست بررسی مراجع ذیصلاح است و نتیجه نهایی آن باید بر پایه نظر کارشناسان مستقل اعلام شود. اما فارغ از نتیجه این پرونده، یک واقعیت نگرانکننده آشکار شده است؛ بیمارستان مرجع شهرستان دهلران در مقطعی از حضور متخصص بیهوشی برخوردار نبوده است.
حتی اگر بررسیهای کارشناسی در آینده نشان دهد که این موضوع در سرنوشت آن بیمار نقشی نداشته، اصل مسئله همچنان پابرجاست؛ چگونه ممکن است تنها بیمارستان شهرستانی با بیش از ۷۰ هزار نفر جمعیت، در مقطعی بدون حضور یکی از حیاتیترین تخصصهای پزشکی فعالیت کند؟
این موضوع دیگر صرفاً یک حادثه نیست بلکه نشانهای از چالشهای ساختاری در تأمین نیروی انسانی و توزیع خدمات درمانی در شهرستانهاست.
دهلران با بیش از ۷۰ هزار نفر جمعیت یکی از مهمترین شهرستانهای مرزی کشور است. استقرار صنایع بزرگ نفت و گاز، محورهای مواصلاتی پرتردد و شرایط خاص جغرافیایی، نیاز این منطقه به خدمات درمانی تخصصی و اورژانسی را دوچندان کرده است.
بیمارستان شهدای دهلران، بهعنوان تنها بیمارستان اصلی شهرستان بار اصلی ارائه خدمات درمانی به مردم منطقه را بر عهده دارد. با این حال، محدود بودن تعداد پزشکان متخصص در برخی رشتههای کلیدی باعث شده است که با مرخصی، مأموریت یا معذوریت یک پزشک، استمرار ارائه برخی خدمات تخصصی با چالش روبهرو شود.
از سوی دیگر، این بیمارستان هنوز از برخی تجهیزات حیاتی از جمله دستگاه سیتیاسکن برخوردار نیست و بسیاری از بیماران برای انجام اقدامات تشخیصی یا ادامه درمان ناچار به اعزام به شهرهای دیگر هستند.
فاصله حدود ۲۳۰ کیلومتری دهلران تا مرکز استان و حدود ۱۵۰ کیلومتری آن تا نزدیکترین مرکز درمانی مجهز در استان خوزستان نیز سبب میشود در بسیاری از فوریتهای پزشکی، زمان طلایی تشخیص و درمان از دست برود.
البته مسئله تنها به متخصص بیهوشی محدود نمیشود. سالهاست مردم دهلران برای دریافت برخی خدمات تخصصی و تشخیصی ناچارند به مرکز استان یا استان خوزستان مراجعه کنند موضوعی که علاوه بر تحمیل هزینههای مالی، موجب اتلاف وقت، افزایش رنج بیماران و خانوادههای آنان و گاه کاهش فرصت درمان مؤثر میشود.
این شرایط یک پرسش اساسی را مطرح میکند؛ اگر بخش قابل توجهی از خدمات تخصصی و تشخیصی باید خارج از شهرستان ارائه شود، فلسفه ایجاد و توسعه بیمارستان شهرستانی چیست؟ آیا مردم دهلران باید همچنان هزینه کمبود برنامهریزی، توزیع نامتوازن پزشکان متخصص و ضعف زیرساختهای درمانی را بپردازند؟
اکنون انتظار میرود وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی ایلام به این پرسشها پاسخ دهند؛ ضوابط تأمین پزشکان متخصص در بیمارستانهای شهرستانی چیست؟ آیا حضور مستمر تخصصهای حیاتی در این مراکز تضمین شده است؟ اگر چنین الزامی وجود دارد، چرا در عمل شاهد کمبودها هستیم و اگر وجود ندارد، آیا زمان بازنگری در این سیاستها فرا نرسیده است؟
همچنین انتظار میرود برنامه مشخصی برای تأمین مستمر پزشکان متخصص، مدیریت جانشینی در زمان مرخصی یا مأموریت پزشکان، تکمیل تجهیزات حیاتی بیمارستان شهدای دهلران و ارتقای سطح خدمات درمانی این شهرستان ارائه شود.
امنیت سلامت، یک امتیاز نیست؛ حقی است که نباید به محل زندگی شهروندان گره بخورد. مردم دهلران، همانند همه مردم ایران، حق دارند به خدمات درمانی استاندارد، مستمر و عادلانه دسترسی داشته باشند.
یادداشت: حمید شیرکول /کارشناس حوزهی سلامت
انتهای پیام/