
به گزارش خبرنگار تابناک از استان اصفهان، بازار مسکن ایران در شرایطی قرار دارد که نه نشانهای جدی از رونق در آن دیده میشود و نه کاهش معناداری در سطح قیمتها رخ داده است. از یکسو هزینه ساختوساز به دلیل افزایش قیمت مصالح، دستمزدها و خدمات وابسته به ساختمان بالا رفته و از سوی دیگر، توان خرید خانوارها بهشدت کاهش یافته است. حاصل این وضعیت، بازاری است که قیمتها در آن ظاهراً ثابت مانده اما معاملات به کمترین سطح خود در سالهای اخیر رسیده است.
رکود معاملات؛ وقتی خریدار از بازار عقبنشینی میکند
فعالان بازار میگویند تعداد فایلهای فروش کاهش چشمگیری نداشته، اما خریدار واقعی در بازار کم شده است. بسیاری از متقاضیان مصرفی، به دلیل فاصله عمیق میان قیمت مسکن و درآمد، عملاً از بازار کنار کشیدهاند و تقاضای سرمایهای نیز که در سالهای گذشته نقش محرک داشت، فعلاً در حالت انتظار قرار گرفته است. این شرایط باعث شده رکود معاملاتی به شاخصترین ویژگی بازار مسکن تبدیل شود.
افزایش هزینه ساخت؛ فشاری که دیده نمیشود
در سمت عرضه، افزایش هزینههای ساختوساز نقش مهمی در شکلگیری وضعیت فعلی دارد. قیمت سیمان، فولاد، تاسیسات ساختمانی و سایر نهادههای ساختمانی رشد قابل توجهی داشته و هزینه تمامشده ساخت مسکن را بالا برده است. سازندگان میگویند فروش با قیمتهای فعلی، سود پروژهها را کاهش داده و در برخی موارد حتی توجیه اقتصادی ساخت را از بین برده است.
کاهش ساختوساز و نگرانی از آینده عرضه
همین فشار هزینهای موجب شده بخشی از پروژههای جدید با تأخیر آغاز شوند یا سرعت ساختوساز کاهش یابد. کاهش عرضه مسکن در آینده، یکی از نگرانیهای جدی کارشناسان است؛ چراکه در صورت بازگشت تقاضا، این کمبود میتواند به عاملی برای جهش ناگهانی قیمتها تبدیل شود.
بازار در تردید؛ روایت یک گفتوگوی آشنا
در فضای فعلی بازار، بلاتکلیفی خریداران و فروشندگان کاملاً محسوس است. در گفتوگویی میان یک مشتری و مشاور املاک می شنویم که مشتری میپرسد آیا اکنون زمان مناسبی برای خرید است یا نه و مشاور پاسخ میدهد که بازار در رکود قرار دارد، اما این رکود به معنای ارزانی نیست. به گفته او، اگر ثبات اقتصادی شکل بگیرد، قیمتهایی که مدتها ثابت ماندهاند میتوانند به سرعت افزایش یابند.
ثبات شکننده قیمتها؛ آرامش موقتی بازار
ثبات نسبی قیمت مسکن در ماههای اخیر بیش از آنکه نشانه تعادل بازار باشد، نتیجه کاهش تقاضای مؤثر است. بسیاری از کارشناسان معتقدند این وضعیت پایدار نیست و در صورت آرامش در بازارهای موازی مانند ارز و طلا، بخشی از نقدینگی میتواند دوباره وارد بازار مسکن شود.
نقش سیاستگذاری در تعیین مسیر بازار
سیاستهای دولت در حوزه مسکن نقشی تعیینکننده در آینده این بازار دارد. تسهیل ساختوساز، کنترل هزینههای تولید، اصلاح نظام وامدهی و ایجاد مشوقهای واقعی برای سازندگان میتواند به خروج تدریجی بازار از رکود کمک کند. در مقابل، سیاستهای مقطعی و ناپایدار، تنها به تعمیق بیاعتمادی و ادامه رکود منجر خواهد شد.
در مجموع، بازار مسکن ایران در نقطهای حساس ایستاده است. رکود معاملات، افزایش هزینههای ساخت و کاهش قدرت خرید خانوارها، سه عامل اصلی هستند که این بازار را در وضعیت تعلیق نگه داشتهاند. هرچند قیمتها فعلاً تغییر محسوسی ندارند، اما نشانهها حاکی از آن است که این ثبات میتواند موقتی باشد و آینده بازار، بیش از هر چیز به ثبات اقتصادی و تصمیمات سیاستگذار وابسته است.
انتهای پیام/