وقتی باغات کوهستانی بالادست، سهم زایندهرود را مینوشند
به گزارش خبرنگار تابناک از استان اصفهان در حالی که بستر خشک زایندهرود سالهاست به نمادی از بیآبی و بیعدالتی در مدیریت منابع آب کشور تبدیل شده، اسنادی منتشر شده که نشان میدهد در بالادست حوضه، همچنان برنامههایی برای آبیاری باغات جدید در چهارمحال و بختیاری در حال پیگیری است؛ باغاتی که بخش زیادی از آنها در اراضی شیبدار و کمبازده ایجاد شدهاند و نه محصول قابل توجهی دارند و نه توجیه اقتصادی روشن.
این خبر در حالی منتشر میشود که مردم اصفهان و شهرهای پاییندست زایندهرود سالهاست از کمبود آب شرب و نابودی زمینهای کشاورزی خود رنج میبرند. حقابه شرعی و قانونی شهر اصفهان، روستاهای شرق و غرب استان و تالاب بینالمللی گاوخونی ماههاست تخصیص نیافته و زایندهرود عملاً به رودخانهای فصلی و غبارآلود تبدیل شده است.
با این حال، در بالادست همان حوضهای که باید پاسدار حقابه پاییندست باشد، همچنان تصمیمهایی گرفته میشود که نشان از بیتوجهی به اصل عدالت آبی دارد. ایجاد باغات مصنوعی در کوهستانهایی که طبیعتاً برای کشاورزی مناسب نیستند، نهتنها کمکی به توسعه پایدار نمیکند بلکه منجر به تخریب مراتع، از بین رفتن منابع طبیعی و افزایش فشار بر ذخایر آبی محدودی میشود که باید میان میلیونها نفر تقسیم گردد.
مردم اصفهان امروز با چشمانی نگران از خود میپرسند:
چرا در حالی که حتی آب آشامیدنی شهرها با بحران روبهروست، باز هم عدهای به دنبال توسعه باغات جدید هستند؟
چرا تصمیمهای غیرکارشناسی و منطقهای باید آینده یک رودخانه تاریخی و تمدنساز را تهدید کند؟
زایندهرود میراث همه ایرانیان است، نه ملک شخصی یا استانی خاص. ادامهی این مسیر ناعادلانه، نه تنها امید مردم اصفهان را از بین میبرد، بلکه خسارتی جبرانناپذیر به محیطزیست کشور وارد خواهد کرد.
حالا وقت آن است که تصمیمگیران، به جای صدور مجوزهای تازه برای طرحهای غیرضرور، به فکر احیای حقابههای فراموششده و بازگرداندن زایندهرود به مسیر زندگی باشند.