به گزارش خبرنگار تابناک از تهران، در روزهای منتهی به اربعین حسینی، مسیر بینالحرمین در نجف اشرف تا کوفه شاهد حضور هزاران عاشق دلدادهایست که با پای پیاده، در فضایی سرشار از اشک و ارادت، خود را به مسجد کوفه و مزار مطهر مسلم بن عقیل، هانی بن عروه و مختار ثقفی میرسانند.
این مسیر نهتنها یک جاده خاکی، بلکه جادهای از نور و معرفت است که زائران را از خانه دل، به کوی وفاداری میکشاند. در هر گام، نجوای «لبیک یا حسین» و «لبیک یا علی» در فضا طنینانداز است و پرچمهای سیاه و سرخ با نوشتههای "السلام علیک یا اباعبدالله" در دستان کودکان، زنان و مردان موج میزند.
زائران در این مسیر، به زیارت مسجد کوفه، محل ضربت خوردن امیرالمؤمنین علی (ع)، و دیگر اماکن مقدس میپردازند. مسجدی که هنوز هم دیوارهایش، صدای فرق شکافته و آههای شبانه مولی علی را در دل دارد. اشک بر گونهها جاریست و خاطره عدالت علوی در دلها زندهتر از همیشه.
یکی از زائران جوان ایرانی گفت: «آمدهایم تا عهد خود را با اماممان تازه کنیم؛ آمدهایم تا بگوییم فریاد "هل من ناصر ینصرنی" هنوز در قلب شیعه زنده است.»
موکبداران عراقی با تمام وجود از زائران پذیرایی میکنند و جلوهای از مهماننوازی حیدری را در این مسیر به نمایش میگذارند. کودکان آب تعارف میکنند و پیرزنان با دستهای پینهبسته نان صادقانه بین زائران تقسیم میکنند؛ صحنههایی که تنها در مسیر عشق، یعنی مسیر اربعین دیده میشود.
پیادهروی نجف تا کوفه، امسال نیز، چون سالهای گذشته، به تابلویی زنده از عشق، ولایت، وفاداری و ایمان بدل شده؛ مسیری که نه فقط فاصلهای جغرافیایی، بلکه پل دلها میان امروز و عاشورای ۶۱ هجری است.
گفتنی است ؛این حرکت عظیم، بار دیگر به جهانیان نشان داد که نام حسین علیهالسلام و راه علی علیهالسلام، هیچگاه از یاد محبانش نخواهد رفت و تا ابد در دلها خواهد تپید.
/ص/